ရူးရူးမိုက္မိုက္ ခ်စ္မယ္

ရင့္ေရာ္ျပီး ဒဏ္ခ်က္ျပည့္တဲ႕အသည္း
ေရထိပန္းလို ျပန္လန္းေနခ်င္ရဲ႕.......။
တစ္စကၠန္႕ေလာက္ပါပဲ
စာသား ရြရြ ေလးေတြနဲ႕ေပါ့.......။

ေႏြးသလိုလို ေအးသလိုလို
ရွစ္ႏွစ္ေလာက္ ျပန္ငယ္သြားသတဲ႕.....။

အသည္းအက္ေႀကာင္းကေတာ့
တံခါးေခါက္ သတိေပးေနတယ္......။

ညဥ္႕က သန္းေခါင္ထက္ မနက္ေပမယ့္
ငရဲတြင္းထဲ ႏွစ္ခါ ခုန္မယ့္ လူမိုက္
ပုရပိုဒ္ေတြထဲေတာင္ မေတြ႕မိဘူး......။

မူးသြားတာလား ရူးခ်င္တာလား
အက္ေႀကာင္းထဲက ေအာ္သံ
မႀကားခ်င္ေယာင္ေတာ့ ေဆာင္ေနတုန္း.....။

ေႀကမြေနတဲ႕အသည္း
ျပန္သီေနတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး
ဒါေပမယ့္...
ခပ္တိုးတိုး ညည္းျဖစ္ေနတာေတာ့
ထီးဆိုင္ ရဲ႕ " အခ်စ္ဆိုတဲ႕ အရသာ".......။

ခ်ိဳျမိန္ျခင္းကို တပ္မက္မိတဲ႕ ဆႏၵ.....
ပ်ိဳျမစ္ျခင္းကို ေတာင့္တမိတဲ႕ အာသီသ.....
ပန္းတစ္ပြင့္ ႏူးညံ႕မႈ႕
ခူးဆြတ္ သိခ်င္ခဲ႕တဲ႕ တခဏ......
ႀကံဳသမွ် ထပ္တူမက်ႏုိင္တဲ႕ ေလာက
ဘ၀ ဘ၀ လို႕ ေအာ္ဟစ္ဖူးတဲ႕ ငါ့ရင္ဘတ္
ဒဏ္ရာေဟာင္း က
ခဏ ခဏ
ႏိႈးဆြ ေတာင့္တ ေနေလရဲ႕
ထီးဆိုင္ ရဲ႕ " အခ်စ္ဆိုတဲ႕ အရသာ"........။