ခင္မင္မႈႈ ့ဆိုတာဘာလဲ
၀ီစကီတစ္ခြက္နဲ ့ ခပ္ေပါ့ေပါ့အေရာင္တင္ပစၥည္းလား...။
အတၱနဲ ့ ထုဆစ္ၿပီး
၀ုန္းဒိုင္းက်ဲေနတဲ့ ႏိုက္ကလပ္ထဲက ရမၼက္မ်က္လံုးနဲ ့လား...။
မျငင္းပါဘူး
အရာရာမွာ အသျပာက စံမွီေနပါတယ္
မတတ္ႏိုင္လို ့ပါ ငါ့ေကာင္ရယ္ဆိုၿပီး
ခပ္ေထ့ေတ့ေလး မရိလိုက္ပါနဲ ့...။
အေရာင္မြဲမြဲမာန ပိုျပင္းရွတယ္ဆိုတဲ့စကား
မြမြေလးျပံဳးၿပီး ေလွာင္ဦးမလား....။
ေရမေရာတဲ့ ၀ီစကီတစ္ခြက္ထက္
ခပ္ႏွိမ္ႏိွမ္ၾကည့္တဲ့ မင္းမ်က္လံုးအေရာင္က
ငါ့ရင္ကို ပို ေလာင္ကၽြမ္းဘူးတယ္...။
မေမ့တတ္ပါဘူး
တံဆိပ္အမ်ိဳးမိ်ဳး တပ္ၿပီး
မင္းေပးဆပ္ဘူးတဲ့ သာယာမႈႈ ့ေတြကို...။
ဒါေပမယ့္
အျဖဴေရာင္ျမတ္ႏိုးၿပီး
အျဖဴေရာင္ဘဲ ထုတ္လုပ္တတ္တဲ့
ငါ့ႏွလံုးသား စက္ရံုက
ေရာင္စံုတံဆိပ္တပ္ ပစၥည္း
မေမ်ွာ္လင့္ပါနဲ ့ သူငယ္ခ်င္း....။
မ်က္လံုးစိမ္းစိမ္းနဲ ့ခပ္ပိန္ပိန္ သူငယ္ခ်င္းဆီသို ့
သယ္ဂ်င္းရယ္
Labels: ကဗ်ာ
ေရပြက္တမ္းခ်င္း
စိတ္ကူးႏုႏု စာမစီတတ္တဲ့
ရင္ခုန္သံစည္းခ်က္ မမွန္ခင္ကတည္းက
သူ ့ကႀကိဳးေတြနဲ ့ ႀကီးျပင္းခဲ့ရတယ္။
ပ်ံသန္းဘို ့အားယူတဲ့ အေတာင္တစ္စံုကလည္း
သူဖန္ဆင္းျပတဲ့ နန္းေတာ္ေလးေတြေၾကာင့္
ၾကြရြေပါ့ပါးခဲ့ရတာေပါ့...။
မေန ့တစ္ေန ့ကလိုပါဘဲ
သူကြယ္လြန္သြားသတဲ့
ကာရန္ေတြ မခ်စ္တတ္တဲ့ သူေတြၾကားမွာ
တိတ္တဆိတ္ ဂုဏ္ျပဳ ေၾကကြဲခဲ့ရပါတယ္...။
သူကေတာ့
"ပလံု" ၿပီးလို ့ ၀ဲဂယက္ေလးေတြ ၿငိမ္ၿပီေပါ့
သူဆိုညည္းခဲ့သလိုပါဘဲ။
တစ္ခါတစ္ရံ အိမ္မက္က ႏိုးထျဖစ္ရင္
ရင္ဘတ္ထဲ ႏႈိက္စမ္းၾကည့္တယ္
သူဆိုညည္းခဲ့သလိုပါဘဲ
"ပလံု" ဘဲေပါ့......။
တာရာမင္းေ၀ သို ့ သတိတရ
Labels: ကဗ်ာ
ပင့္သက္
ည တိတ္ဆိတ္ေမွာင္မိုက္ေနတဲ့ည
လြမ္းစရာ ေကာင္းရဲ ့လား
ျဖစ္တည္ၿပီးတာေတြက မက္ေလာက္စရာမရွိ
ေတြေ၀ျခင္းက အႏိုင္ယူေနၿပီလား
ငါ့ကိုယ္ငါေတာ့ သတၱိရွိတယ္ ထင္ေနတုန္း
ကိုယ္တိုင္ ေသြးပ်က္ဖူးတာအသိ
ေၾကာက္စိတ္က မာယာမ်ားေနတယ္
တုန္လႈႈပ္မႈႈ ့က ထိုးႏႈႈက္
လိုခ်င္ဆႏၵ တပ္မက္မႈႈ ့ေတြ
ငါ့ဦးေႏွာက္ကို မီးေလာင္တိုက္သြင္းေနတယ္....။
ဆႏၵဆိုးေတြ ေ၀းေ၀းေရွာင္လို ့
ရိုးရိုးရွင္းရွင္း အဆံုးသတ္ခ်င္တယ္......။
ဂုဏ္သိမ္ေတြလည္း မမက္ခဲ့ပါဘူး
ႀကံဳသမ်ွလူ ကယ္တင္ႏိုင္မယ့္
စူပါဟီးရိုးလည္း မျဖစ္ခ်င္ပါဘူး......။
တကယ္ေသးေသးေလးရယ္ပါ
မနက္ျဖန္ကို ေတြးမေၾကာက္မိေအာင္ ႀကိဳးစားေနတယ္
တတ္ႏိုင္သေလာက္ ၾကင္နာမယ္
နားလည္တတ္သူရဲ ့ ေႏြးေထြးမႈႈ ့ေလးကိုေတာ့
ၾကည္ႏူး၀မ္းသာမႈ နဲ ့ ခံယူမိေနတုန္းဘဲ......။
သက္ပိုင္
Labels: ကဗ်ာ
ႏွင္းပ်ိဳးၿပီးေနာက္
အိမ္မက္ဖူးတယ္
ေႏြမပါဘူး ေလမထန္ဘူး
အေရာင္ေတာက္ေတာက္
အာရံုမေနာက္စရာေတြနဲ ့ေပါ့....။
ႏွင္းဖြဲဖြဲေလး
တစိမ့္စိမ့္ ေအးတဲ့အခ်ိန္မွာ
သာယာတဲ့ကိုင္းထက္
ေတာင္ပံတျဖတ္ျဖတ္ ခတ္လ်ွက္ေပါ့....။
ရင္ခုန္ခဲ့ပါတယ္
စိုက္ပ်ိဳးခ်င္တာေတြအတြက္
ေတာက္ပတာမပါတဲ့
ကၽြန္ေတာ့္ သံစဥ္ေဟာင္းကို
အလြမ္းသီခ်င္းနဲ ့ေတာ့ မမွားေစခ်င္ဘူး....။
အခု
ေနညိဳရင္ သီဆိုမယ့္
ကၽြန္ေတာ့္သံစဥ္ထဲမွာ
ႏွင္းဆီေသြးၾကြ
ႏႈႈတ္ခမ္းလွလွေတြ ေၾကြလြင့္ၿပီ
အေရာင္လြင့္လြင့္
အိမ္မက္ျမစ္ေတြ ေခ်ာက္ခမ္းၿပီ
ဒီေႏြအလွနဲ ့
ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ေလျပင္းၾကားမွာ
ေမ်ာလြင့္ဆဲ.....ေမ်ာလြင့္ဆဲ.....။
သက္ပိုင္
Labels: ကဗ်ာ